Arılar

by admin

Arılar

Hymenoptera (zarkanatlılar) takımının Apoidea üstfamilyasını oluşturan 12 bin kadar böcek türünün ortak adı. Dünyanın hemen her yanına yayılmış olan ve uzunlukları 1-3 cm arasında değişen bu türlerden birçoğu bitkilerde tozlaşmayı sağladığı için büyük önem taşır. Özellikle balansı (Apis), ürettiği bal ve balmumundan yararlanmak amacıyla çok eskiden beri insan eliyle yetiştirilmektedir. Arıların gelişimi dört aşamalıdır: Yumurta, larva (kurtçuk), pupa ve erişkin. Apidae familyasının Apinae altfamilyasından olanlar koloniler kurarak toplu halde, geri kalanları tek başlarına yaşama alışkanlığındadır. Yalnız yaşayan arılar genellikle toprağın içinde bir yuva kazarlar. Dişi, yumurtalarını bırakmak ” için odacıklar yapar ve bu odacıkları larvalarının beslenmesi için bal ve çiçektozuyla doldurduktan sonra sıkıca kapatır . Yumurtalarını döken dişi, ya başka yuvalar yapmak üzere uçup gider ya da ölür. Topluluk halinde yaşayan arıların yaşam çevrimi için Apoidea altı familyayı kapsar: Colletidae, Andrenidae (madenci arı), Halictidae (madencian), Melittidae, Megachilidae (yaprakkesen arı) ve Apidae ( odun arısı, kazıcı arı, toprak arısı, balansı vb ). Oldukça ilkel, yabanarısına benzer arıları içeren Colletidae familyası iki altfamilyaya ayrılır: Colletinae ye Hyalaeinae (ya da Prosopinae). Colletinae alt familyasının üyeleri tüylüdür ve türlerin çoğu toprağın içinde, bazen 70 cm kadar derinliğinde yuvalar kazar. Kara üstüne açık renk lekeli, küçük böcekleri içeren Hyalaeinae alt familyasının en iyi bilinen cinsi, bitkilerin gövdelerinde ya da toprağın altında yuvalar kazan Prosopis’tir (ya da Hylaeus). Andrenidae’nin üyeleri genellikle küçük ya da orta boyda, bazıları metal parlaklığında , yalnız yaşayan arılardır. Toprağın hemen üstünde , pek _derine inmeyen yuvalar kazarlar. Avrupa, İngiltere ve Kuzey Amerika’da yaygın olan Halictus cinsinin bazı türleri tere geldiği için ter arıları diye anılır. Melittidae familyası, yaşam biçimleri Andrenidae’nin üyelerine benzeyen ve oldukça az rastlanan küçük, koyu-renkli arılan içerir. Tombul gövdeli, orta boyda arıların oluşturduğu Megachilidae familyası, dünyanın birçok bölgesinde yaygın olarak bulunan ve bazıları asalak olan pek çok türü içerir . Bazı türler , yumurtaların gelişeceği odacıkların duvarlarını yapraklardan kopar.

Bal Arısı

Bal arısı cinslerinin hepsi Avrasya’ya özgüdür. Fakat insanlar tarafından diğer dört kıtaya yayılmış, arı sınıfının Apis cinsi içinde tüm sosyal bir uçan böcektir. Balmumundan çok yıllık, kolonyal yuvalar inşa etmeleriyle, kolonilerinin büyük boyutlarıyla ve fazla bal üretimi ve depolamalarıyla tanınırlar. Kovanlarını bal porsuğu, ayı ve insan dahil birçok hayvan için değerli bir yiyecek arama hedefi olarak ayırırlar. Tarihsel olarak 7 ila 11 tür tanınmasına rağmen, hayatta kalan yalnızca sekiz bal arısı türü, toplam 43 alttür ile tanınmaktadır. Bal arıları, bilinen yaklaşık 20.000 arı türünün yalnızca küçük bir bölümünü temsil eder.

En iyi bilinen bal arısı, bal üretimi ve ekin tozlaşması için evcilleştirilen batı bal arısıdır (Apis mellifera); evcilleştirilmiş diğer tek arı, Güney Asya’da bulunan doğu bal arısıdır (Apis cerana). Diğer bazı ilgili arı türleri bal üretir ve depolar ve bu amaçla insanlar tarafından saklanır, iğnesiz bal arıları da dahil olsa da, ancak yalnızca Apis cinsinin üyeleri gerçek bal arılarıdır. Modern insanlar ayrıca mum, sabun, dudak balsamı ve diğer ürünlerin yapımında kullanılmak üzere balmumuna değer verir.

Kökeni, Sistematiği ve Dağılım

Apis mellifera dışındaki tüm mevcut türler bu bölgeye özgü olduğundan, bal arılarının menşe merkezleri Güney ve Güneydoğu Asya’da (Filipinler dahil) görünmektedir. Özellikle, birbirinden uzaklaşan en eski soyların (Apis florea ve Apis andreniformis) yaşayan temsilcilerinin menşe merkezleri oradadır.

İlk Apis arıları, Avrupa yataklarında Eosen-Oligosen sınırındaki (34 mya) fosil kayıtlarında görünür. Bu tarih öncesi bal arılarının kökeni, cinsin kökeni olarak Avrupa’yı göstermez, sadece arıların o zamana kadar Avrupa’da mevcut olduğunu gösterir. Bal arısı kökenli olduğundan şüphelenilen bölge olan Güney Asya’dan çok az fosil yatağı bilinmektedir ve daha azı hala ayrıntılı olarak incelenmiştir. A. mellifera’nın Avrupalılar tarafından tanıtılmasından önceki insanlık döneminde Yeni Dünya’da hiçbir Apis türü mevcut değildi. Nevada’dan 14 milyon yıllık tek bir örnekten bilinen Yeni Dünya, Apis nearctica’dan yalnızca bir fosil türü belgelenmiştir. Modern bal arılarının yakın akrabaları – örneğin, bombus arıları ve yaban arıları – da bir dereceye kadar sosyaldir ve sosyal davranış, cinsin kökeninden önce gelen bir plesiomorfik özellik gibi görünmektedir. Apis’in mevcut üyeleri arasında, daha bazal türler tek, açıkta taraklar yaparken, daha yakın zamanda evrimleşmiş türler boşluklarda yuva yapar ve evcilleştirilmelerini büyük ölçüde kolaylaştıran çok sayıda tarağa sahiptir.

Madenci Arılar

Bilimsel adı, Andrena clarkella olan Madenci Arılar, genellikle bahar aylarında bulunan ve bazen Şubat ortasında uçan, ilk yalnız arı türüdür. Erken ilkbahar arılarının birçoğunda olduğu gibi, A. clarkella neredeyse yalnızca solgun çiçekten yem arar. Bu arılar yereldir ancak Britanya Adaları’nda çok yaygın olarak görülürler. Avrupa’da, çoğunlukla kuzeyde, İsveç Laponyası ve kuzey Finlandiya’dan doğuda Rusya’ya ve Türkiye’ye, Kuzey Amerika’da Alaska’dan Ontario’ya ve güneyden Colorado’ya kadar yayılım gösterirler. Dünya genelinde bu arı türünün tehdit altında olduğu düşünülmemektedir.

Neredeyse her zaman ilkbaharın başlarında soluk (Salix) çiçeklerinde bulunurlar. Dişilerin yüzünün (clypeus) tüm genişliği boyunca yoğun siyah tüyler vardır. Göğüs, sırt yüzeyinde yoğun, koyu kırmızımsı-turuncu tüylere sahiptir. Arka kaval kemiği ve basitarsus sarımsı turuncudur, ancak bu renk genellikle arka ayaklarda toplanan polenler tarafından engellenebilir. Erkeklerde, göğsün üst kısmında oldukça parlak turuncu saçlar vardır. Göğüs kafesinin yanlarında soluk altın kıllar ve bu soluk altın kıllar arasında en az birkaç siyah kıl bulunur.

Yetişme Ortamı

Açık ormanlık alanlar, fundalıklar, kırlar ve kullanılmayan kum ve çakıl çukurları.

Uçuş Dönemi

Univoltine; Şubat ortasından Mayıs sonuna kadardır. Kışları, mühürlenmiş doğum hücresinde yeni ortaya çıkan bir yetişkin olarak geçer.

Yuvalama Biyolojisi

Toprakta kazılan yuvalar ya küçük kümeler halinde (örneğin, büyük bir ağacın destek kökleri arasında) ya da düz ve eğimli zeminde yoğun kümeler halinde meydana gelirler. Düşmüş bir ağacın kök plakasına bağlı toprakta da yuvalanırlar. Ormanlık alanda, erkeklerin çok belirgin bir uçuşu vardır, bir ağaç gövdesine zikzak çizer, komşu bir ağaca uçar ve aynı davranışı tekrarlar. Dişiler sandıkların üzerinde dinlenirken, belki de erkeklerin gelişini beklerken gözlemlendiğinden, bu bir eş bulma stratejisi gibi görünür. Erkekler ayrıca yuvalama kümeleri üzerinde alçaktan uçarlar.

Ziyaret Edilen Çiçekler

Bu arıların tay ayağı (Tussilago farfara) ve karahindiba (Taraxacum sp.) çiçeklerini ziyaret ettikleri bilinmektedir. Bu iki bitki muhtemelen sadece nektar kaynağıdır. Bu türün erkeklerine nadiren her tür çiçek üzerinde rastlanır. Eski Çekoslovakya’da, erkeklerin başka çiçeklerin yokluğunda ela (Corylus avellana) kediciklerine uçtuğu saptanmıştır.

İlaçlama sektörüne yeni değerler katmak adına ve haşerelere karşı mücadele etmek amacıyla kurulmuştur. HMZ ilaçlama olarak firmamız sağlık bakanlığı onaylı ilaçları kullanmaktadır. En iyi müşteri deneyimini sunarak mutlu ve memnun müşterilere ulaşıyoruz.Bunu, rekabetçi bir fiyatlandırma, müşteri odaklı ve kullanımı kolay bir web sitesi,güler yüzlü ve bilgili bir personel ile yaratıyoruz.HMZ İlaçlama’da haşere kontrol sorularınızı yanıtlamaya hazır olan dost canlısı haşere kontrol uzmanlarından oluşan bir personel sizi karşılar. Evleriniz, devlet kurumları, oteller, apartmanlar, cafe’ler,fırınlar veya küçük işletmeler, HMZ İlaçlama olarak haşere kontrol gereksinimlerinizi karşılayabiliriz!